Ik ben Roxanne. Ik ben 27 jaar en laat jullie bij Artquake mijn gedichten zien.
Ik ben op mijn 13e begonnen met dichten als uitlaatklep omdat ik die nodig had. Dichten is voor mij altijd een manier geweest om mijn emoties te uiten later kwam ik er pas achter dat het ook een kunstvorm is. Ik dicht wanneer dit zich aandraagt en schrijf het in mijn telefoon of met een pen op papier. Dichten zal voor mij altijd een manier blijven om diepe emoties te uiten en gedurende mijn leven merk ik dat dit net als de golven van emoties in meer en meerdere maten aanwezig is.

Ik heb door de jaren heen een enkele keer een gedicht voor gedragen op een podium en zo nu en dan aan mijn omgeving, maar vind dit altijd erg spannend. Ook de artquake expositie vind ik spannend, maar vooral erg leuk en persoonlijk.